insan olarak etiketli yazılar
Bence.
8 Dec
Yalnızlığı kendime yakıştıran hep ilk ben olurdum yıllarca. Lisenin sonuna doğru biraz bu olguyu kırdım sandım tam ki kendimi İzmir’de buldum kendimi. Üniversitede de yalnız geçirdiğim zamanlarda çok keyif aldığımı bilirim. Topluca yapılan şeyleri de pek sevmezdim. Ta ki İstanbul’a taşınana kadar. Bu seranat çok uzamasın direk girelim konuya istiyorum. Buraya geldim geleli yalnızlıktan nefret eder oldum. Kimi zaman evde kimse olmuyor (çoğu zaman mı desem?) içim daralıyor. Eski evimde en az 5 kişilik kahvaltılar, dost kahkahalar alıştırdı beni yalnız kalamamaya.
Fotoğrafladığım bir başka İstanbul silüeti…
Alışıyoruz işte. Çok basit aslında nedeni. Ama asıl önemlisi sanırım fedakarlıklara da, bencilliklere de alıştığımızı bir türlü düşünmememiz, aklımıza getirmememiz. Fedakarlık ve bencillik dedim ama siz bana bakmayın, en masum iyiliği ve en doğal kötülüğü söylemek en doğrusu sanırım bu durumda, neyse… Bu yazının devamını okuyun »
Ayşe ve beklenmeyen tepkileri
23 Nov
Yazacak birşey yoktu aslında Perşembe günki öğle yemeğine kadar. Dur dur daha da geriye sarayım hikayeyi…
Ayşe ofisten arkadaşım. Daha öncesinden de bilirim. Önceden de çok uzak karakterler değildik, hep birklikteyiz de ofiste. Ama Ayşe’yi tanımak için daha da yoğun şekilde takılmak gerekiyor. Tanı tanı bitmez o da ayrı bir mevzu…
Neyse, hızlıca yukarıdakileri özetlersek Ayşe benim ofisten arkadaşım :). Çok hızlı oldu biliyorum, geyiğin de sonu yok ama.
Başlık yazıda anlamına ulaşmalı diyerek ne demek istediğimi anlatmaya koyulayım iyisi mi.
Ayşe’nin tepkilerini ilk duyduğunuzda anlam verememeniz normaldir, nitekim o tepkiler -sözlü,yazılı veya beden vesilesiyle ortaya çıkabilir- sizin doğanızda, o ana ait olmayan kopuk birikimleridir Ayşe’nin. Hemen en güzel anlatım şekli olan örneklemeye geçelim :)
Örnek No:1
Ortam : Asansör Bu yazının devamını okuyun »
