Yazacak birşey yoktu aslında Perşembe günki öğle yemeğine kadar. Dur dur daha da geriye sarayım hikayeyi…

Ayşe ofisten arkadaşım. Daha öncesinden de bilirim. Önceden de çok uzak karakterler değildik, hep birklikteyiz de ofiste. Ama Ayşe’yi tanımak için daha da yoğun şekilde takılmak gerekiyor. Tanı tanı bitmez o da ayrı bir mevzu…

Neyse, hızlıca yukarıdakileri özetlersek Ayşe benim ofisten arkadaşım :). Çok hızlı oldu biliyorum, geyiğin de sonu yok ama.

Başlık yazıda anlamına ulaşmalı diyerek ne demek istediğimi anlatmaya koyulayım iyisi mi.

Ayşe’nin tepkilerini ilk duyduğunuzda anlam verememeniz normaldir, nitekim o tepkiler -sözlü,yazılı veya beden vesilesiyle ortaya çıkabilir- sizin doğanızda, o ana ait olmayan kopuk birikimleridir Ayşe’nin. Hemen en güzel anlatım şekli olan örneklemeye geçelim :)

Örnek No:1

Ortam : Asansör   Bu yazının devamını okuyun »