kritik
Prensese Mektuplar
22 Feb
Kral Büyük Frederick Euler’den 16 yaşındaki yeğeni Anhalt-Dessau prensesine mektupla hocalık etmesini istedi ve Euler felsefe, bilim, matematik gibi değişik konular üzerine iki yıl boyunca haftada iki mektup yazıp prensese gönderdi. Prensesten hiç bir zaman bir cevap gelmedi, ama bu dahi matemetikçi sıkılmadan bilgilerini bu onaltı yaşındaki prensesin anlayabileceği bir yalınlıkta ona sunmaya devam etti. 1768′de Euler arkadaşlarının tavsiyesi üzerine bu mektupları üç cilt halinde ” Lettres à une princesse d’Allemagne” ismiyle yayınladı, bir alman prensesine mektuplar. Bu blog Euler’in Anhalt-Dessau prensesiyle yaptığı karşılıksız mektuplaşmaya öykünmeyle başlayan bir serüvende yazılan mektuplarda karşımiza çıkan güzellikler üzerine düşülen dip notlardır…
diyerek tanımlanmış bir web-günlük’ün ismidir “Prensese Mektuplar“. Genelde modernist bir yaklaşımla tanımlarında olduğu gibi hemen hemen herşeyden bahsetmekteler. Beni google-reader’dan yada buzz’dan takip ediyorsanız zaten bir kısmını okuyorsunuzdur yada okuma fırsatı buluyorsunuzdur diyeyim :)
Peki bu yazı sadece bu günlüğün tanıtımı mıdır? Olmamalı elbette.
Şikayetlerim var (şimdilik iki tanecik); Bu yazının devamını okuyun »
Rupa & The April Fishes
15 Jan
Rupa (şu kıvırcık güzellik) diğerleri de The April Fishes… İki albümleri var (este mundo, extraordinary rendition) bu iki albümden sevdiklerimi paylaşayım dedim. Bu yazının devamını okuyun »
Bisküvili Pudingli Jöleli Tatlı
12 Dec
Bu ne lan!? diyecek bazılarınız biliyorum ama napalım. Canınız sıkıldıysa, cumartesi evde oturup döküman okuyup analiz yapmak zorundaysanız ve bunun ardında da daha bir sürü işiniz varsa insan ister istemez daralıyor. Üstelik hava da kapalı… Karaoke’ye gidecektik, olmadı. Peh… Evde de birtek bisküvi, puding ve jöle vardı oburluk etmek için. Biz de Funda’yla karar verdik, bunları kullanarak tatlı yapalım dedik…
Başlayalım…
Tatlı ailesi
Tatlı için bir aile fotoğrafını esirgemedik : ) Önce bisküvileri parçalayıp şekildeki gibi bir kaba koyuyoruz :) Aslında bu iş için pek uygun bir kap değil ama olsun, bizim için şirin bir kaptı. Bu yazının devamını okuyun »
7 Kocalı Hürmüz
24 Nov
Fragmanını izler izlemez beklemeye koyulmuştum filmi. Dün gidip gördüm sinemada. Normal bir film değil 7 Kocalı Hürmüz. Eleştireni çok olacak kanaatindeyim ve çoğu “Eeee sonra?” diye bitecek.
“7 Kocalı Hürmüz” üzerine yapılmadık şey kalmamıştır fakat öyle güzeldir ki buna ilintili yapılan her sanat parçası çok tatlı gelir seyrime. Aslı burada olan oyunun sinemaya uyarlanmış hali hakkında bilgiyi burada bulabilirsiniz. Bu filmde öyle insanlar çalışmış ki kutu kutu pense oynasalar izlerim desem yazıya taraflı baktığımı sanacaksınız, susuyorum o sebeple.
Film sinema özelliğinden başka hafiften tiyatrovari bir seyirde ilerlemekte hatta ve hatta müzikal tadını hissettirdi bana. Müzikler insanı kendinden alıyor nitekim bildiğimiz şarkıların yorumlanmasından başka film müzikleri de ilgi çekici. Filmde ara ara çıkan müzikler ve danslar gerçekten eğlenceli ve başarılı. Grup danslarındaki dansçı Bu yazının devamını okuyun »
Serseri Günlük
25 Aug
Tutarsızlıkları seviyorum… Beni zor durumda bırakmadıkları sürece…
Bu günlük de iyice tutarsızlaştı. Konusu yok, akışı yok. Tutarlı bir tutarsızlık hali :)
–
Fikrimin ince gülü No 1 : Aklımda uzunca süredir oyun hamurundan canavar yapmak var. 1 numero olmasının sebebi budur. İş listesi şu şekilde (bu aralarda nedir bendeki bu sıralama, listeleme aşkı..?) ;
.
.
.
.
.
.
1 – Oyun hamuru al!
2 – Canavar yap!
3 – Canavar kendisini yesin!
4 – Canacarıun hareketlerini fotoğrafla ve film yap!
Fikrimin ince gülü No 2: Bu beni aklımda falan yoktu. Özmen balonu aklıma soktu bunu. Ne olacağını söyleyeyim Bu yazının devamını okuyun »
Loser Ayhan
20 May
Aslında yazmayacaktım ama canım ev arkadaşım Ayhan bloguma gelip onu deşifre etmiş miyim diye “Şile” kelimesini aramış :) Hey karagözlüm benim… Eeee bu çabayı sonuçlandırmak gerek, nitekim birisi sayfama gelip de aradığını bulamazsa mutsuz olurum ben.
Hikaye şöyle başlar…
Süper bir cumartesi sabahı, cehenneme dönecek bir öğlene doğru ilerlemekteydi. Tabi herkes 19 Mayıs tatilini değerlendirip serinlemenin çaresini bulmuştu ki biz hala birşey düşünmemiştik. Çay ile birlikte iyice demlenmiş Ayhan’ın tadı yerindedir herzamanki gibi ve patlatır bombayı;
- Yarın Şile’ye gidelim!
Tabi herkes bunun sadece bir hayal olarak ortaya atıldığının farkında. Nitekim Ayhan 3 aydan beri adalara gidecek… Gittiyse de benim haberim yok o ayrı, o daha büyük skandal Bu yazının devamını okuyun »
Nee Toplantı Mı?!
20 May
Çarşamba, perşembe derken 1 saat sonrasına yeni toplantı isteği… Ne zaman iş yapacağız? :) Valla şu paspal tarzımı toplantı odalarına kabul ettirdim ya helal olsun bana. Sıra müşterilerde :) şaka şaka, müdürüm kızar o kadarına…
Mehmet söylemişti ismini vermeyeyim şimdi firmanın (dünyanın en büyük firmalarından sayılan -unilev…- ) toplantı odalarında armutlar varmış diye. Aslında hoş olurdu bizde de olsa. Bana kalsa hemen bizim kata bir adet masaj koltuğu aldırırım bırak toplantıları… Atılan paralarla da çay, şeker vb ihtiyaçlar giderilir.
Toplantıların en sevmediğim yanı “toplantı” kavramının yanlış anlaşılmasından dolayı orada konuşulması gerekenlere gelene kadar insanların o seviyeye çıkabilmesi (bilgi düzeyi açısından). Eğer bir toplantıya katılıyorsan birşeyler bil be bi zahmet? Oraya gelince karar verme aşamasına biraz daha yakın olunmalı, tartışma sağlam temeller üzerinden gerçekleşmeli. Tek kelimeyle yerle bir olacak düşünceleri bi zahmet sunma. Gerçi o anda yarattığı için o düşünceyi bu pek mümkün olmuyor elbette.
İkincisi herkesin başkalarının işi hakkında Bu yazının devamını okuyun »
Otobüste Uyuyabilmek
26 Mar
Hayatımda sürekli bazı yerlere servisle gitmek zorunda kaldım. Ortaokuldan liseyi bitirene kadar servisle gidip geldim. Yazları babanneyi anneanneyi görmek için uzun uzun yollar katettik. Sonra gittim İzmir’e yerleştim. 5 sene boyunca üniversiteye’de ailemi görmeyede uzun uzun yolculuklar sonrasında eriştim hep. Yolculuğu bol olan bir hayatım var.
Bu otobüs Bankok'dan, kafayı cama vuramamış arkadaş, potansiyel var ama belli
Şirketten eve dönmek için de servis kullanıyoruz. 1 saat civarı bir yol sürüyor. Tabi uyku her zaman problem. Sabah olsun , akşam olsun farketmez. Önceleri sürekli koltoklar arasındaki diz mesafesinden şikayet ederdim, artık aştık gibi o sorunu :) Ama başımı koyacak yerin uygun olmayışı servisi çekilmez kılıyor.
Allahım bu kadar düşüncesiz bir koltuk tasarımı yapmış olamazlar ya. Kafanı duvara yaslıyormuş gibisin. Boynun acayip kasılıyor, belin desteklenmiyor. Böyle, saçma bişey ya.
Herşeyi geçtim ,nitekim o koltuk oturmak için uyumak için değil diyen tipler çıkacaktır elbet, bu durum komik anların yaşanmasına sebep oluyor. Youtbe’da falan videolarım çıkıcak diye korkuyorum. Dün eve dönerken (acayip yorgunum bu arada) dedim ki “abi koltuk nasıl olursa olsun kesin uyurum ben acımam”. Ya iyi güzel uyuyosun da tam dalıyorum boynum başımı tutamıyor küüüt diye cama vuruyor kafam. Tabi hemen uyanıyorum. O değil kafam da acıyor her çarptığımda. Her çarptığımda diyorum, uykulu uykulu 7 tane sayabildim. Diğer tarafa çeviriyorum başımı, yok, gidiyo yine aynı tarafa düşüyor… Küüüt. Ya bir de öyle yumuşak falan da çarpmıyor, bildiğin kafa atıyorum cama. 7 kere! Of… Sinir oldum ya. Bu yazının devamını okuyun »
Güz Sancısı
17 Feb
Geçen hafta perşembe günü izledim Güz Sancısı’nı. Beğenip beğenmeyeceğimi bilmiyordum ama film hakkında birşey bilmeme rağmen iyi film diyen arkadaşlarım çoğunluktaydı. Herneyse filme yetişmek için apar topar çıktım. Filmin konusu dışında bilgim yoktu. Kim oynuyor, ne kadarını anlatıyor, kim yönetmiş…
Tabi film başlayınca bir bir gördüm oyuncuları…
Film devam etti oyunculukları gördüm…
Filmin konusu, 1955 yılında Yunanistan ve Türkiye arasındaki gerginliğin toplumdaki yansıları ve bunun meydana getirdiği 6-7 Eylül olaylarının azınlıklar üzerindeki yıkımı.
Azınlık dedim de aklıma geldi. Zaten sadece “gayr-ı müslim” insanlara tanınan azınlık hakları (anayasal olarak Türkiye’de siyasi azınlık yoktur) günümüze kadar, her anayasayla, her darbeyle Bu yazının devamını okuyun »
Yay Monday
16 Feb
Kahvaltısız çıkmak zorunda kaldım bugün evden. Garip geldi ya, insan alışınca yapamıyor cidden. Her sabah 15 dakikada gayet sağlam kahvaltı yapabiliyorum ki bu sabah ekmek bulamadım. (Ekmek bulamadıysan pasta ye dersen çarparım şimdiden söyleyeyim) . Neyse mecburen kahvaltı kısmını ofise erteledim. Kahvaltıda sallama çay yapmak durumunda kalıyorum ama bergamot aromalı olunca pek farkedilmiyor sallama olduğu. Onu demlesen de sallasan da aynı tat gerçekten :)
Ekmek dedim de aklıma geldi. Bir keresinde, sabah programları daha bu kadar cozutmamışken, (Esra Ceyhan’dı sanırım, tam hatırlamıyorum) bir programda Türkiye’deki ekmeğin kalitesizliğinden bahsediyordu bir bilen beyefendi. Avrupadaki besin değerleri ile buradaki besin değerleri arasındaki uçurumdan bahsediyordu. Efendim bizim ekmek beş para etmezmiş de, elin gavuru süper mega fıstıklı cevizli ekmek yaparmışda mış mış… E kardeşim, al bizde de var. Sadece tahıl ekmeği adı altında, içinde kepek var, çavdar var, birsürü birşey daha var fiyat 3 lira. Ne şimdi bu? 3 lira ne ? O ekmeğin en pahalı malzemesi buğday. Sizin beğenmediğiniz ekmek buğdaydan yapılıyor. Tamam bence de kepekli tercih edilmeli, daha zengin bir tahıl anlayışı olmalı ama kepek koydum, at yemi çavdar koydum nah sana 4 ekmek parasına sattım. Aferin sana o zaman.
Neyse geçelim ekmek faslını. Ofise geldim, iğrenç bir salamlı, kaşarlı bütünleşmesi yedikten sonra çay imdadıma yetişti. Ofisi özlemişim. Cuma günü doktordur, hastalıktır diyerekten gelmemiştim ofise. Mutluyum şu dakikalar. Sonra ilaçlarım için bir bardak su aldım geldim masama boşalttım. Valla. :) Yanlışlıkla tabi ama heryer su oldu. Çevik çocuğum allahatan bilgisayarımı hızla kurtardım. Sonra temizleme faslı…
Ben öyleyimdir bilmem sizde öyle misiniz ? Bir kere sakarlık yapınca devamı gelir. Hiç teklemeden… Bir başlayınca onu deviririm, bunu dökerim küçük büyük bir sürü sakarlıklar aksilikler Bu yazının devamını okuyun »
