Dünkü yazımdan sonra herhalde hepiniz Prensese Mektuplar nedir ne değildir biliyorsunuzdur sanırım. İşte oradaki bir yazı içimde depreşip duran kısa film yapalım, görselli mörselli müzikli bişeyler yapalım heyecanını daha da zaptedilemez hale soktu. Zaten sürekli izlediğim kısa filmlere bir de böylesi eklenince çok canım çekti gerçekten.

Bunun üzerine de leblebimle Fatih Akın’ın Solino filmini izledikten sonra iyice niyetlendim ben bu işe.

Solino’yu izlemeyeniniz vardır elbet. Filmdeki öğeler zaten Fatih Akın klasiği; yemek, güzel sanatlar, aşk ve ihtiras :) İtalya’dan nazi sonrası Almanya’ya göçen iki çocuklu bir ailenin hikayesi aslında en geniş açıda. Derininde iki kardeşin küçük bir sokak oyununda anlaşamayıp kavga edişini hayata yayarak anlatmış Fatih Akın…

Çok beğendim. Başladı ve bitti film…

PS: O değil de biz ne çeksek ?